Serge Belloni – mistrz pejzażu paryskiego w malarstwie XX wieku

Serge Belloni zapisał się w historii malarstwa jako jeden z najbardziej rozpoznawalnych pejzażystów Paryża drugiej połowy XX wieku. Francuski artysta włoskiego pochodzenia przez dekady konsekwentnie budował własny, łatwo identyfikowalny styl, koncentrując się niemal obsesyjnie na jednym temacie – architekturze i atmosferze stolicy Francji. Jego obrazy, pełne światła i charakterystycznej, lekko rozmytej perspektywy, do dziś pojawiają się w galeriach oraz kolekcjach prywatnych na całym świecie.

Urodził się 31 marca 1925 roku we Florencji. W młodości przeniósł się do Francji i to właśnie tam odnalazł swoje artystyczne miejsce. Paryż stał się dla niego nie tylko domem, lecz przede wszystkim niewyczerpanym źródłem inspiracji. Belloni studiował malarstwo i szybko wypracował własny język plastyczny – rozpoznawalny dzięki miękkim przejściom światła, impresyjnemu podejściu do detalu oraz operowaniu kolorem w sposób budujący nastrój, a nie fotograficzną dokładność.

Najbardziej charakterystycznym motywem w jego twórczości były paryskie mosty, bulwary nad Sekwaną, brukowane uliczki Montmartre’u, kawiarniane ogródki i fasady kamienic widziane o świcie lub w deszczu. Belloni nie dokumentował miasta w sposób reporterski. Interesowała go atmosfera – wilgotne powietrze nad rzeką, odbicia świateł w wodzie, rozproszone słońce przebijające się przez chmury. Paryż na jego płótnach bywał zamglony, lekko rozedrgany, jakby oglądany przez filtr wspomnienia.

Choć często określano go mianem „malarza Paryża”, miał również epizody twórcze związane z innymi miastami Europy i Stanów Zjednoczonych. Jednak to stolica Francji stała się jego znakiem rozpoznawczym i artystyczną specjalizacją. Jego obrazy cieszyły się popularnością nie tylko wśród marszandów i kolekcjonerów, ale także wśród szerokiej publiczności – być może dlatego, że przedstawiały Paryż w wersji, którą wiele osób chciało zapamiętać: romantyczny, elegancki, nieco nostalgiczny.

Styl Belloniego bywał porównywany do późnego impresjonizmu, choć sam artysta funkcjonował już w zupełnie innej epoce, zdominowanej przez awangardę i eksperyment. On jednak pozostał wierny malarstwu figuratywnemu. Nie interesowały go radykalne zerwania z tradycją; zamiast tego rozwijał własną interpretację miejskiego pejzażu. Jego prace wyróżniają się subtelną grą światła i cienia oraz umiejętnym budowaniem głębi, często za pomocą perspektywy ulicy lub linii mostu prowadzącej wzrok widza w głąb obrazu.

Belloni zmarł 28 października 2005 roku w Paryżu, mieście, które przez całe życie pozostawało centralnym punktem jego twórczości. Pozostawił po sobie setki obrazów rozsianych po galeriach i prywatnych zbiorach. Dziś jego malarstwo jest świadectwem konsekwencji artystycznej – dowodem na to, że skupienie się na jednym motywie może prowadzić do stworzenia rozpoznawalnej i trwałej marki w świecie sztuki.

(fot. Wikipedia)
#SergeBelloni